Schildklierfunctiestoornissen

Bij schildklierfunctiestoornissen maakt de schildklier te weinig (hypothyreoïdie) of juist te veel schildklierhormoon (hyperthyreoïdie) aan. Deze aandoening komt veel voor en kan meestal worden behandeld door de huisarts of internist.

Behandeling hypothyreoïdie
Meestal wordt deze schildklieraandoening behandeld met medicijnen die de schildklier stimuleren. De volgende medicijnen worden vaak gebuikt:
- Levothyroxine (T4)
- Liothyronine (T3)
- Dierlijk schildklierhormoon
Soms kan besloten worden tot een combinatietherapie van T4 en T3. Laat u altijd goed informeren over deze medicatie en lees voor het gebruik altijd de bijsluiters van de medicatie.

Behandeling hyperthyreoïdie
Voor de behandeling van een te snel werkende schildklier wordt u als patiënt over het algemeen doorverwezen naar een internist. Verschillende (combinaties van) behandelingen zijn mogelijk:

  • Medicijnen: Opties zijn: schildklierremmers / levothyroxine / betablokkers / rituximab / dopamine-antagonisten of samotostatine. Laat u altijd goed informeren over deze medicatie en lees voor het gebruik de bijsluiter van de medicatie.
  • Radioactief jodiumHet radioactieve jodium zendt straling uit, dat ervoor zorgt dat de schildklier kleiner wordt of dat schildklierresten verdwijnen. De schildklier wordt hierbij van binnenuit bestraald. Deze bestraling beschadigt het weefsel rondom de schildklier vrijwel niet. U neemt het jodium in door een in water opgeloste hoeveelheid te drinken of door een capsule met jodium te slikken. De hoeveelheid die u krijgt toegediend verschilt per patiënt. In een vooronderzoek bepalen wij de hoeveelheid jodium die u krijgt toegediend bij de behandeling in het ziekenhuis. Behandeling in het ziekenhuis is nodig, omdat een deel van het radioactieve jodium uw lichaam via urine en de ontlasting verlaat.  De omgeving en het milieu worden dan niet besmet met radioactiviteit. Ook de mensen uit uw directe omgeving, zoals uw familie, vrienden en het ziekenhuispersoneel, ontvangen hierdoor geen onnodige straling. Met radioactief jodium zijn er geen operatieve risico’s. De kans op het krijgen van hypothyreoïdie is bij radioactief jodium echter groot.
  • OperatieVoor de behandeling van een te snelle schildklier is een schildklieroperatie mogelijk. Het voordeel van een oepratie is dat de behandeling snel resultaat geeft. De kans op het krijgen van een hypothyreoïdie is echter groot. Er zijn verschillende soorten schildklieroperaties. In geval van een te snel werkende schildklier wordt meestal gekozen voor een subtotale strumectomie waarbij beide helften van de schildklier grotendeels worden verwijderd. Een schildklieroperatie wordt verricht onder algehele narcose en duurt ongeveer anderhalf à twee uur. De anesthesist geeft u informatie over de narcose. Tijdens de operatie lig u met het hoofd zover mogelijk achterover. Er wordt een horizontale snede laag in de hals gemaakt, waarna de schildklier over het algemeen gemakkelijk kan worden bereikt en geheel of gedeeltelijk wordt verwijderd. Van belang daarbij is natuurlijk om de stembandzenuwen en de bijschildklieren te sparen. Afhankelijk van het soort operatie worden er één of twee drains in het operatiegebied achtergelaten om bloed, dat zich daar nog verzamelt, af te voeren. Meestal kunnen deze drains na 24 uur worden verwijderd. De pijn na de operatie valt over het algemeen mee en is te vergelijken met een keelontsteking. De pijn verdwijnt in een paar dagen. De wond geneest snel en meestal met een 'fraai' litteken. De hechtingen worden na vier of vijf dagen verwijderd.

 


Behandeling Oogziekte van Graves

Indien er sprake is van de 'Oogziekte van Graves' wordt u voor behandeling naar het Schildkliercentrum van het Erasmus MC verwezen.